Aşkın Aşil Tendonu

Ayak bileklerini ısıran, bir dudak kadar günâhkar

Dişlerinin meşkinde salınır, delice aşk!

Ve gümbürtüsünde, kızıla yatmış ten havzanın

Damarlarında ki kandır, ılgıt ılgıt akıp duran

An'dır ıslanmaya gelen, göğsündeki fıskiyeye

Ey sevda!

Kasıklarında, olgunlaşmamış bir canın nefesi atarken

Yüzümde, ham dürtülerin ergen heyecanı gülüşür

Gülüşür de, gamzelerin çehrenden damlar

Aklının yorgunluğuna, yorgan olur düşler

Kıvrılıverir, kendi yalnızlığında günler

Ritmi bozulmuş kalp kadar isyankar

Satır aralarına sıkışmış bağlaçlar kadar tutsak

Bir şiirin ortasında sırıtan

Argo kelimeler kadar cüretkâr, varlığın

Cümle sonlarının dengesizliğinde, nokta koyamadım sana!

Sensizliğin huzuruna yatmış, dört duvarın suskusunda

Renkli tuâllere dönüşmüş, aynalarım

Cümbüşünde hayatın

Parmaklarımı bandığım mürekkep kadar mor g/ayrılığımız

Oynak kalemlerin, ince belini kavrayan tebessümüm sanadır, ey sevda!

Ruhumun, belli belirsiz gelen havâle nöbetlerinde

Ansızın...

Ansızın, şimşekler çakıyor ya beynimde

Ceplerimden harfler döküyorum, ulu orta, yerli yersiz

Ansızın...

Ansızın, sağımdan soluyor bir cümle

Sonra, alelacele toplama telaşı

Kağıtlara, gelişi güzel giydirme temâşası

Savurgan dilimin, doğurma sancıları eşliğinde

Seni ayıklıyor, zihin kuşağım

Seni, seni kusuyor benlik evim.

Isırdığım bilekte, kıyametim.