Aşkın Düş Eşi'ne

-I-

/yüzünün yüzüme bıraktığı gölgelerde düştüm

kan(a)dı gözlerim,gülüşlerine/

oysa ben

gözlerinde,sözlerini ezbere bilmediğim

bir şarkıyla dinlendirmiştim ruhumu

içimdeydi,iç sesinin durgunluğu

sen sustuğunu sanmıştın

ben duyduğumu

ve benden kaçırdığın tüm bakışlar için

hakkımı aramıştım gidişlerinde

ki ben,ayrılığı gözyaşıyla yazmıştım

kendi yağmurunda s/aklansın diye

bu yüzdendi

sen giderken,gözlerimi adımlarına değdirememiştim

ama sen giderken,kesinlikle görülmeye değmişti içim

-II-

artık rengi yoktu uzakta biriken bulutların

ve yüzsüz bir misafirdi artık tüm akşamlarım

ya da her seferinde

yalandı bir yüzü aynalarıma düşürdüğüm

bir cam buğusunda,bir isim boyunca üşüdüğüm

ve yalandı belki,aşkı öldürdüğün

mekanı cennnet olsun diye,yüzünde büyüttüğüm

yalandı belki

öldüğün...

-III-

/oysa ben

her şeye rağmen,seni yazmıştım şiirlere

gitmiştin,sana yazmıştım şiirleri/