Aşkın Kırılma İndisi

ne zaman yağmur yağsa

hafifçe su keserdi yüzünü

saçların da yağmuru

tam ortasından

ayırdığın gibi

sana ait ıslanmaları hatırlıyorum hep

buğulu temmuz güneşinde bile

seninle bağlacım su benim

su içişin

elinde gezdirdiğin pet şişe

banyo sonrası sudan çıkmış balıklığın

ve damlalar altındaki kadınlığın

denizdeki fotoğrafların

duvarındaki deniz kabukları

akvaryumunda ölen mor balıklar

göz yaşların

hep su içinde

kendime anlattığım hikayeler

hikayelerimin içinde de sen su içinde

ne çok gülümseme var değil mi

senin papatya olduğun

benim hiçliğe susadığım

sarıldığında

aramızdan su sızmayan zamanlar

suyun ömrü aktığı kadar

sevgi susadığı kadar var

göller bu yüzden kururlar

bunu sana hiç söylemedim

biliyorum bir gün gidecektin

gittin

gidince daha iyi öğrendim yalnızlığı

sular seller gibi öğrendim kuraklığı

gördüm ki şimdi

suya yazı yazmak anlamsızmış

benim kırılma indisim

sudan fazlaymış