Aşkın Kitabından / Düş Kırıkları

Yıllardır boşuna çırpınıp durdum

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

Sensiz anlarımda, onca düş kurdum

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

Her yolum sanaydı, hiç ah demedim

Aşka kucak açtım, eyvah demedim

Şu deli gönlüme seyyah demedim

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

Onca şiir yazdım , hiç usanmadan

Anım geçmez oldu, adın anmadan

Bu sır çözülmezmiş, aşkla yanmadan

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

Halimi anlattım ulu kuşlara

Sarıldım sen diye, kesik başlara

Adını kazırken kara taşlara

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

Dil döktüm, yalvardım beni duymadın

Ömrümü yedin de, hala doymadın

Dostelim uzattım, makbul saymadın!

Beni yalnız sen anlarsın sanmıştım

'Ama sanma ki değiştim,

Ben hala aynıyım; senin hayallerinin bittiği yerde benim gerçeklerim başlar.'