Aşkın Mezarlık Hali

dokunduğum ilk yerdeydi hayalin

yine suskun,yine kederli

yıllar neleri götürmüş özünden

neleri katmış diye baktım

sen yine aynı sen yine hiç gülmeyen

acılar döktüm kadehlere sen yokken

yalandan mutluluklar içercesine

oturduğum her sofradan aç kalktım

bazen elem yükledim bazen hüzün gönlüme

yine boş kaldı diğer yarım

seninle dolduramadım

uykuya kafa tutarak

çok gece uyumadım inadına

korkulu rüyalar böler diye uykumu

gözümden ağırdı artık göz kapaklarım

çaresiz

hayalini okşadım geceden sabaha

penceresini açmadım odanın

mahrum kalmasın diye etrafa sinen kokundan

her kçşesinde evin sen kalma hatıra

yasaklar koydum ellerime

dokunmasınlar diye

ne söz kaldı dilimde ne gözümde hayalin

mezarlık ziyareti gibiymiş aşkımız

habersiz ve kısacık bir bekleyiş

ister uzun kal duaya,ister okumadan çık

kalbime girişine benzedi kabrime gelişin

istemem senden ne dua ne fatiha

bir manası yok artık

ölenin adı kalır kalanın uzuunca bir feryadı

ben ölerek sustum,sen kalarak yazık!

ölülerin dili yoksa da kalanın aklı var ya

hatırladıkça ağla ıslansın yanakların

sanırım büyük bir masaldı tüm yaşadıkların..