Aşkın Od'undayım

''Kendimi bile sevmiyorum,

sırf sana ihanettir diye.

Bugün ölesim var sevgili,

olur ya, belki cenazeme gelirsin diye ''

İçimdesin

hem de en derinimde

've' ayracı girdi gireli arasına ismimizin

anladım

imkansızdı buluşmak kelimelerin dilinde

hangi sabahın güneşini yudumladıysan sen

aynı gecenin sarhoşluğunda taştı yüreğim

aynalar yalan söylemez, söyletir bilirsin

sen hiç

çaresizliğin kıyısına düşmedin

İçinden nehirler geçerdi şehrin

içimden sadece sen geçerdin

herkes sevdiğinin varlığına müptelaydı

oysa ben senin yokluğuna bile ''aşk'' dedim

Boşver

aldırma yüzümdeki gülümsemeye

ben tebessümümde bile hıçkırık taşırım

koskoca bir boşlukta sallanırken düşlerim

kimi özlüyorsam, yine de seni haykırırım

ama'dır gözlerim senden başka herkese

sevincin umuda açılan kapıdır

hadi gittiğine bişey demedim de

'seni seviyorum' dediğinde yankılanan duvarları

söylesene, kaç kat boya kapatır

Yanağımda susar

gözlerimden taşan hüznün

acının resmi çizilir kimsesizliğime

hangi anayasada geçerlidir bu yalnızlık dedikleri

bir başımayken yoksunluğumla

meğer, uçurummuş gözlerinden ötesi

avucuma bırakırken

geçmiş zaman eklerini dudağından

ben çoktan tebessümü kedere asmıştım

tenimi üşütürdü buzulu sevdanın

neylersin

nasılsa, aşka yenilmekte kazasıdır hayatın

Dudaklarının kırmızısı bir şaraptı aşk

benim sana sarhoşluğum kadardı

ve yağdırmadı hiçbir gökyüzü

gözlerimin sana ağladığı kadarını.