Aşkın Ölüm Anı

Duvarlar örülüyor aşkımın önüne

Engeller diziliyor

İdam sırasında bir çok aşk

Bıçaklar bileniyor...

Zenginler dileniyor hayatı

Fakirinse bir canı var

Onuda koymuş sıraya

Üç beş vakte sonu var...

Sorular soruyorlar

Cevapları sende kalmış

Dilim neler söylüyor öyle

İçerimde nelerde varmış...

Saltanat kayığından inen

Cellat kucağına düşüyor

Ne de korkak sevenler varmış

Üfleseler ölüyor...

Son istekler ne kadar imkansız

Bir o kadarda benzer

Hemen aşktan vazgeçiliyor

Direnemiyor kalp bile

Yaşamaya imrenirken...

Sıra bana geliyor

Kaderimden kaçmak ne mümkün!

Elimden kolumdan sımsıkı tutuyorlar

Bir yandan bağırıp çok

Çok seviyorum diye

Bir yandan seni istiyorum ölesiye...

Kalbimin acısı öyle derinki gözlerimden damlıyor kanlar

Kulaklarımda deprem gibi çınlarken eyvahlar

Uyanıyorum kan ter içinde

Yanımda "Sen" yoksun....