Aşkın Ölümü

Şah damarından daha yakındı ya ölüm

Hiç susmadı çanlar

Kimin için çaldığı belirsizdi

Bir yaralı ceylan geldi

Müjde dedi müjde!

Haydi, artık sevinin gülün yalancılar

Aşk infaz edildi...

Korkak tavşan utandı korkaklığına ağladı

Orman kuytusuna gizlenmiş derisi parlak bir sürüngen

Zaferine tiz bir çığlık attı

Masallar dağıldı efsaneler paramparça

Ne eros konuşabiliyordu

Ne muhabbet kuşları

Kırmızı bir gül soldu aniden

Aç kapıyı bezirgân başı... ben ölüm!

Kara korsan korkunç kahkahalarıyla bağırdı

Haydi! Kırın geçirin bütün kalpleri,

Sadakati zincire vurun!

Ar damarı çatladı ahlakın

Vicdan prangalı mahkûm

Aşk inledi son bir dileğim var durun!

Kanım aksın ki sözüm söz

Hiç bir kalpte bir daha dirilmeyeceğim

Ama son isteğimdir

Naaşımı bir annenin bağrına gömün.