Aşkın Sessizliğine Sarılıştır Yaşamak

Şimdi, gün batımı bir yalnızlıktır seni düşünmek

Yanağımın karanlık kasabalarına yağmur yağarken

Bölsem yudumlara sevgini, ruhumda düğümlensen

İçimin yongasız ocaklarında ah, alevlere dönüşsen.

Senli düşünüşlerin yorgun omzunda dudakta ismin

Kokun doluyor loş odama, toprak kendini inkârda

Öfkemin fermuarını çekiyorum, hayalin duvarlarda

Gel çok üşüyorum, özlemin kör bir bıçak buralarda.

Sen, argın bir iç ağrısının düşünsel ruletisin besbelli

Senli anıların sarı izlerinden geçip dolaşsam yüreğini

Bizimki, miadı eskimiş biletlerin kahırla sökülen teni

Ben kendi dağımın sevdalı efesi, alkışlama temsilimi.

Yaramda derinleşti aşk,?Bir gün, çıkıp gel uzaklardan',

Sızılı bir ömrün yanaklarından süzülüyor düşlerin nefesi

Yaşam, aşkın raylarından gelip geçen bir aldanış karesi

Ben, senli masalarda yokluğa kadeh kaldıran aşk delisi.

Şanına biçili kaftandır aşk, kelime-i şahadet gibi gizemli

Sana kurulu saattir bu yürek, içtiğim su gibi, düş gibi terli

Sana gider vapurlar, kaçak bir yolcunun yürek titremesi

Sana yorgun, sana sevdalı, kürek mahkûmu gibi, dirençli.

Ne zamandır yoksun, olmazlığın kadar özlüyorum seni

Bırak her şey dağınık kalsın, hayalin dolaşsın sıratımda

İç sesimin gümbürtüsüne karışsın varlığına dokunmak

Dünyanız sizin olsun, aşkın sessizliğine sarılıştır yaşamak.