Aşkın Uzantısında Masum Tebessüm

Ayşe, Zeki ile yeni evli idi.

Aradan bir yıl geçmemişti ki,

Ayşe bu nasıl evlilik dedi.

Hergün altıda gelen sevgili

neden bu günlerde geç gelmekteydi.

Günboyu bekleyen özlemine

saatler bile yetişememişti

yetişkinliğine nazaran özlemde artık kibiriverdi,

birikiverince katreleri meyvesi öfke oluverdi..

Zeki ise zamandan şikayetçi.

İsyan etmez mi ;

çok çalıştırıyorlar beni

istemem mi hem eve erken gelmek

senin o gül yüzüne hasret,

al dudaklarına her daim namzet,

seviyorum seni Ayşe

az biraz daha sabret.

Hem nerde kaldı bizim yemek

aç karına nerde görülmüş

böyle bir eziyet.

Hücreler isyan etmekte,

Kalbim aşk değil aş derdinde

sense yumruk yapmışsın sözlerini

darbelerse hep aynı yere

imzanıda esirgemiyorsun hani;

'Ben Ayşeyim, Ayşe' diye.

Halbuki nasıl başlamıştı

beş yıl önce aralarındaki ilişki ;

SEVGİLİM, AŞIĞIM SANA, SEVİYORUM SENİ.

Nerdeydin canım,

bekledim iki saat seni.

İşim vardı aşkım,

henüz bitiverdi.

Biliyordum canım, canımsın sen benim

sen yeter ki iste

bir ömür beklerim gelmeni

yeter ki gel sen,

aşkındır yaşatan beni

esirgeme sevgini benden,

zira yaşayamam ben sevgili.

Zeki ;

Anlatmak zor nisaya

anlamaz seni asla

bir bildiği vardır hep,

pişman olsada sonunda..

Şair ;

Kimi zaman kabare

bazısı işkence

batmakta olan gemi

konuşmadan, anlaşmadan

yüzer mi ki sahile,

kaldı ki çıkacak düze..