Aşkın Zehri
Diyordum ki kendime
Bir gün; öfkeyle kıyıya
vuran bu dalgalar
sakinleşecek
Bu fırtına geçecek, elbet
geçecek
Kuşlar bu sefer bizim için
söyleyecek o eşsiz
şarkılarını
Güneş bizim için
doğacak
Yağmur bizim için
anlatacak aşkı
Öyle ya bizimkisi bitmez
aşk
Öyle ya biz ayrılmazdık
Aşk kenetlemişti
kalbimizi, zincirlemişti
Dibi görünmeyen bir
kuyuya atmıştı
kederleri
Gözümün önünde atmıştı,
gelmeyeceklerdi
Biz başkaları gibi
olmayacaktık...
Aşk acı verir derlerdi
Ayrılığın soğuk yüzünü
görenler demişti
Söylemişlerdi; acı
verir, ama hissetmezsin
sevdiğinleyken
Hissetmezsin zehrin
damarlarına işlediğini
Anlayamazsın ne
olduğunu, bilemezsin
aşkın diğer yüzünü
Göremezsin içindeki
hırçınlığı...
Ama; duymak
istemediğin ayrılık sözleri
kulaklarında çınlarken
Aşkın attığı ok yavaş
yavaş çıkar senden
Nasıl yavaş yavaş
bağımlı yaptıysa seni
İşte öyle, aynı öyle
arkasına bakmadan çekip
gider aşk
Bilmez ki yaralanan
sevdalı, bu seferde
aşk tutsak etmiştir
onu
İstese de gidemez...