Aşkınla Bana Çok Fazlasın..ama Bir Sen Kurtarırsın..

bu gün bir yaz günü..

temmuzun başındayız..

dışarıda yağmur var..

herkesi korkutan bir gök gürültüsü..

herkes bir yerlere saklandı..

benmi?

tahmin ettiğin yerdeyim..

yorganımın altında titreyen bedenim..

ıssızlaştı sokaklar yağmurun sesiyle

ama bugün bir yaz günü..

bendemi öyleyim?

bendemi yaz gününe yağan hırçın yağmurlar gibiyim

şimşeklerim rahatsızlıkmı veriyor?

kimler saklandı başka

yorgan altına??

şemsiyelerinin ardına saklananlardan

hangisi sensin benim yağmurlarımda?

güneşim doğacakmı benimde?

doğmaz..

kimse ıslanmadı çünkü..

ama ben bir yaz yağmuruysam

ıslatmalıydım herkesi

herşeyi ıslattığım gibi..

kaçmamalıydı kimse benden

güvenmelilerdi güneşin doğuşuna..

güneşimin doğuşuna..

ama olmadı..

suç kimde şimdi??

benim hayat gemime binen herkes rotayı kendi istediği tarafa çevirdi

canı sıkılınca indi

yada ben attı bazen canım sıkılınca..

ama sen..

sessizce bindin

yanıma oturdun

sımsıkı tuttun ellerimi

sen nereye ben oraya dedin..

peki ben..

ama ben..

senin gibi birine alışık değildimki..

belki buydu tek suçum..

hiçe saydım güvenini..

açık bir okyanusta bıraktım seni dalgalara..

sen dalgalarla boğuşurken

bakmadım arkama uzaklaştım..

bunu niye yaptım bilmiyorum..

gökyüzüm değişiyor benimde herkes gibi..

ama şimdi..

hatalardayım..

yağmurlarım ondan..

bu yağmurlar sevdamı hüzünmü hasretmi..

meraklardayım..

bir haberine muhtacım..

pişmanım..

beni yine sev diyemem..

güven diyemem..

ama bir yaz günüyüm ben..

yağmurlara alışık değil yüreğim..

haberin gerek bana..

güneşim bir sana doğacak..

çünkü biliyorum bu yağmurlarımda,

bir sen ıslandın bir köşede...

3 Temmuz 2005