Aşkla...

Düşlesem kısalır mı hasretin mesafesi

Öyle çok özledim ki çıkıp gelsen diyorum

Mümkün olur mu acep her kaybın telafisi

Gelip de yine bana aşkla gülsen diyorum

Kanatlarımı açıp göklerinde süzülsem

Varlığınla mutlanıp yokluğunla üzülsem

Dilinde düğümlenip yüreğinde çözülsem

Gönlümdeki yerini aşkla bilsen diyorum

Aşiyanda geçirip senli tüm zamanımı

Yoluna kurban edip taşıdığım canımı

Arınsın diyerekten kirlenmiş vicdanımı

Bir ok atıp kalbimi aşkla delsen diyorum

Dilimde dualarla karanlığı söktüğüm

İçimde sızılarla önünde diz çöktüğüm

Sevgimin nişanesi diyerekten döktüğüm

Gözümün yaşlarını aşkla silsen diyorum

Hasretimi anlatsam tüm kirpik uçlarına

Papatyalar toplayıp taç yapsam saçlarına

Yaradan dan af çıksa tüm sevda suçlarına

Mutluluğu huzuru aşkla bulsan diyorum

Yazdığın şiirleri usul usul okuyup

Çektiğim hasretimi kilimlere dokuyup

Yüzünde gülücükler bülbül gibi şakıyıp

İçimdeki ummana aşkla dalsan diyorum

Bazen holden bazen de mutfaktan seslenerek

Gelip karşımda dursan güzelce süslenerek

Doya doya sarılıp gönülden hislenerek

Şu aklımı başımdan aşkla alsan diyorum

Akasya ağacımız mavi çiçekle dolsa

Gaipten bir el gelse sarmaşıkları yolsa

Bu garip fani her dem sana kul köle olsa

İçimde sonsuza dek aşkla kalsan diyorum

Aklından geçenleri anlatıp kulağıma

Sımsıcak nefesinle dokunup dudağıma

Ben uyurken sessizce sokulup yatağıma

Son azat kuşlarını aşkla salsan diyorum

Sevenin sevdiğince değeri bilinince

Öksüz kızın gözünden gözyaşı silinince

Ayrılık defedilip Araf dan gelinince

Yüreğime sonsuz bir aşkla dolsan diyorum

Ecel kapımı çaldı çiy düşmüş bir şafakta

Tükendi ömür yolum indim en son durakta

Ruhum senin yanında tenim kara toprakta

Aşkın marşını son kez aşkla çalsan diyorum