Aşksız Kadın

bir sonbahar coşkusu kopar içinde,

gözleri mahzun, yüreği parça olanın...

bir kış donduruculuğu vardır yüreğinde,

gözleri kara , elleri kanlı aşksız kadının...

sonra bir ışıltı olur gözlerinde,

yağmur başlar en kuvvetli haliyle,

ellerinde kan akıp giderken sel ile birlikte,

buzları çözünmeye başlar aşksız kadının...

oysa unutmaktı hak edişi ,

onun yaşam felsefesi...

uzun saçlarından akan damlalara,

yoldaşlık eder şimdi gözlerinden çıkanlar...

sonra parçalanır buz en korkunç bir patlama ile,

ve intihar eder yüreğinde ki soğukluk...

ve görür en son ibreti ,

insanlığın ızdırab-ı , sonsuz hak edişleri...