Aşkta Gelir Geçer Gözyaşlari Gibi

Kaç damla gözyaşı geçti,yüzünün oluklarından

Nasıl kaçabilir insan hayatın pişmanlığından

Ömür tepesinde ki ,taş merdivenlerden çıkarken

Uçan bir tek kuş yoktu yanında

Sadece insan izleri basamaklarda

Gök sokağına çiğ yağmış,nemli

Sis içinde bulut kaplamış,gök kubbeyi

Sona giden yol uçsuz bucaksız ,doğuya bakınsa da

Gözyaşların kurumalı,eskimiş anılarda

Kalbinin kırıldığı günlerdi çaresizliğin

Aşkta gelir geçer gözyaşları gibi

Seninle kalan tek şey yalnızlıktır

Büyütürsün gecelerde

Canavar bakışlı ruhlar gibi

Dolaşır etrafında gölgeleri

Ne zaman döneceğim diye, sorarsın kendine

Dağlarına güz basmış,tüm yolların karla kaplı

Gelirim demesi kolaydı

İzi bile kalmamış gidenin

Siyah bir inci kayıp ,gitmiş avuçlarından

Gün doğmadan,

deniz daha berrakken bulmuştun oysa

Senin harcın değildi böylesi bir aşk,gizliden

Çağlayanın sesiydi duyduğun,

yüksek kayalardan dökülen

Gökteki ay yavaşça yükselirken

Gece yarısında gelen,gitmişti gün doğmadan

Güz tepeleri ayrılık güneşini toplarken

Sense mehtabın soğunda titriyorsun

Kimse bakmıyor yüzüne yaşlı ağaçların

Yıldan yıla yaprakların dökülürken

Kuzey rüzgarıdır ,

yalnız açılmış o tekneyi sürükleyen