Aşktan

Avuçlarına dizdiğim her cümlenin

Ayazda sıcaklığı

Gecede ışığı varken

Öldürdüğün harflerin

Katloluşunu izlerken

Lime lime edilmiş düşlerimin

Yarınlarını düşünmekten

Gözüme uyku girmiyor

Bunca hayalin üstüne

Kırılmış üç parça gündüzüm

Karanlığın kollarında uyuyor

Neresinden fırlatsam kendimi

Dünya denen bu uçurumun

Hangi köşeden dönsem de

Yine vazgeçmeyi denesem sevmekten

Sevmek ekmek gibi bir ölüm kalım

İnsan vazgeçer mi ekmekten

İçimde kopmamış binlerce fırtına

Uzaklardan gelen seslerle irkilirim

Gözlerimdeki harelerin çizgileri

Gözyaşlarımın tutsaklığı altında

Sevdiğimin kul olduğum bakışlarına

Başka insanlar tanrı diyor artık

Hangi yola saptıysam bu hayatta

Hep karanlık yüreklerde takıldım

Olmazsa dedim belki de devam ederim

Gözlerimi kapatırsam dünya bir dakika

Açtığımda işkence

Ruhuma işler de

Sürünürsem bu kadar toz toprak içinde

Acısını yıldızlardan çıkarırım

Bir zamanlar başına yıldızlardan taç yaptığım ruhun

Saçlarına başkası nasıl dokunur

Rüzgar neden böyle üflersin var gücünle

Senin heybetin hep yaralıları vurur

Ay, ışığını esirgiyor geceden

Çilesini o kadar çektim de hayatın

En acısı geldi tek heceden

Aşktan

Korkuyorum

Yokluğunda

Kaybolmaktan