Aşk'tan Uzaklaşanlar

İnsanlar koca bir

Kemik yığını olmuştu

Aşktan uzaklaştıkça

Sokak lambaları sönmüş

Ay ise güleç yüzünü

Kaybetmiş beyaz rengini

Soldurmuştu

Şehir hüzün kokuyordu

Mevsimler tarumar olmuş

Hep kışı soğuğu yaşıyordu

Yağmurlar mermi olur

Yağar

Arı'nın üstüne konacağı

Bir çiçeği bile kalmamıştı

Rüzgar ve sessizlik

Saklanbaç oynuyordu

Pilin ömrü daha uzun olmuş

Birlikteliğin ömrü kısalmıştı

Ne demişti şair

Herşey insan oğluna feda

İken insan oğlu kendine Cefa

Olmuştur...