Aşkvatan

üç ve sıfır

ve toplu bir yalnızlık

soyunmuş "ulu orta 'sından utanmayan bir çıplaklık

caddeler alabildiğine kalabalık

kedere eş yanan odamın sarı lambası

ve dokunsam yüzüne eminim

kırılır parmaklarım

ve sen tüm çıplaklığınla cudi kadar yürekli

bir güvercin kadar ürkek

ne zaman sussam sesine kurumuş bir nehir

And olsun dinmeyecek bu sevda

asi bir nehirmişçesine yatağıma sığmadım

hep sana aktım

gül astım kapanmış tüm gözlere

akla kara bir gömlek gibi

giz oldum gecenin gölgesinde

örtüp tüm kıyımları üzerime

bende öldüm ulu orta

tüm çıplaklığım ve kimsesizliğimle