Asla Rücu

Sabır kalem düştü benim

Ay zifiri gecede utananda

Bir iradem vardı şimdi tutuklu

Yüzü yerde sesi çıkmaz, ayete işaret

Uçurumdan düşeli nice oldu

Yere ramak var,

Bir ince tül tutmakta

Sarhoş nefsim bilmez sonun

Acep mısralar mı şifa olur

Anı döndür,

Tövbe dilde.

Değil kalpte,

Ağla gönül

Durma ağla gönül

Belki söndürür

Ateşi aşka götürür

Hülyamda yeşerir ümitler

Geçtim gayrı masivadan

Kanıt dilende zamanım ayna olsun.

Başlayanda dönmek, öze haram olsun.