Asla Yalnız Yürümeyeceksin 3

Derken,

çaldı kapım, evrenin bir vakti

uyumadan önce

uyanmaya yakın

fakat ondan da önce...

kendinden geçmiş, titremekte

kah kahkahalar atıp, gülmekte

kah ağlamakta

o gül teni her neredeyse

bir o yana, bir bu yana savrulmakta

tutamayacağım yerde sevdiceğim

belli ki savaşıyor

ruhunu görüyorum, çığlıkları

fakat

dokunamıyorum...

izledim saatlerce,bekledim durulmasını

sonra öylece yorgun kala kaldı

uzandım yanına

gözlerimi hiç kırpmadan

baka kaldım...

ellerime dokunduğunda titrediğimi hissettim

elleri soğuktu!

Gözlerine baktım öyle derin

buruk

dudaklarını okşadım

gözlerinden süzüldü damlalar

ellerimi tuttu avuçlarında

dudaklarına götürdü usulca

öptü,yanağında tuttu

uyudu

ruhum öyle dolu ki,uyuyamadım...

gece boyu yürüdük beraber el ele

ancak, ellerimiz bir güle dokunduğunda ayrıldı bir birinden

denizin asma bahçelerinden geçerken

yıldızları seyreyleyen gözlerimizden uğur böcekleri uçuştu

selam verdik her geçişimizde kışlalının yüreğinden

ve bütün insanlara sözler fısıldadık mavi gözlü o devin şiirlerinden...

sarıldığımızda bizden ötesi yoktu

yer ve gök şahitti sadece

bütün insanları duyabiliyorduk göz göze geldiğimizde

aşıktık birbirimize

allah'da şahitti öteden

seni seviyorum diyen, bizden...

hayır,o an,anlarda

ne bir ışık huzmesi yaratılabilirdi karanlığı yok edecek

ne de bir mucize

bütün yüzleri birbirine döndürebilirdi

hayır,bizden başkası yoktu

gerçek,buydu

çıplaktı,daha çıplak tenlerimizden...

gerçek yıldızlara dokunmak değildi

hissetmekti

gerçek, bütün insanların birbirini sevmesi değildi

anlamasıydı

gerçek sömürmek ve sömürülmekti

gerçek iyi ve kötüydü

din de gerçekti, dinsizlik de

güzel ve çirkin gibi, fakat yüzlerde değil

suratların arkasında, içinde, özünde saklanandı...

var olandı, inkar ettiğimiz, ötelediğimiz, gördüğümüz

oysa ona bakan gözleri, gözlerimizi oyduğumuz...

bataklığın zambaklarla yok oluşudur gerçek

güllerin kurutuluşudur da

düşmanın denize dökülüşü

denizin yeniden bulanıklaşmasıdır zamanla

söylenen sözdür,

sözün okunması

yanlış ve doğrunun zihni bulandırması,

ayırt edilmesi, edilememesi...

nihayetinde geleceğin yaşanmasıdır

bu günün geçmişten geldiği gibi

yarının'da geleceğe aktarılmasıdır

cehaletin sınanması,

aydınlığın yansımasıdır, körelmesi veya yücelmesidir

hepsinin,

ama her şeyin olduğu gibi yazılmasıdır...

gerçeği tarih işte böyle yazar

yazar,yazar...

-yazar, yazar

mırıldandığını fark ettim sevdiceğimin

ne zaman sonraysa, rüyamı fısıldadığımı

şimdi, dingin,rahat,huzurlu,

sakin

-yazdıklarını mı okuyorsun?

hayır dedim, aklımdan geçenler,

yaptığımız yürüyüşten, dedim

-hımm,peki...

yüzü gün doğumuna denk gelen vakitlerden

sanki bir armağan verircesine

sokakları ıssız eden,

alacağım her nefesi, soluğuyla sonsuz yaşama dönüştüren

sesi de öyle

-ruhumu götürdüğün yerlerde mutluyum...

gülümsedim,

bende dedim''ruhunu seviyorum''

gözlerini kapadı...

-çocuklar uyudular, onları seyrediyorum şimdi

deniz dedim,

-uyuyor

uğur?

-uyuyor

gaffar, nazım

-onlarda

-güneşin her sabah ısıttığı

-denizlerinde ve sulakanların olduğu her yerde

-cihat

dedi

-sevgimiz yeşerdiyse, başka hiçbir renk üstünü örtemez yeşilimizin

-eğer gökyüzünde ay ve yıldız duruyorsa ne rengi ne de şekli değişir bayrağımızın

-bir kez işlemişsek doğru olanı, başkaca hiçbir kudret nam salamaz üstünde anayasamızın

-bir kurşun sıkılmışsa eğer

-namlusundan fırladığı andan itibaren hedefinin peşinden gider,durmaksızın

-bana denizi,sorma

-uğuru,nazımı,ismeti

-kemali sorma

-onlar uyuyorlar

-alacağım bir gün yanlarına

-ruhumda uyutacağım sonsuza değin herkesi...

-kapı çalıyor,

dedi

kalktım

kapıya doğru...

sevdiceğim,

-kapıyı açtığında eğer karanlıksa zifiri

-hiç düşünmeden bir adım at ileri

-sen ışık ol

-ben aydınlığım

bütün bu duvarlar

onları yapan da, yıkan da insan eli

kapıyı çalan da, açan da...

sevdiceğim kuruyor vakti

biliyorum

ışığımın kırık izleriyle ne kadar ilerleyeceğimi

biliyorum aydınlığına ne kadar ışık verebileceğimi

kapıya uzanıyor elim

ben umuda

hüzne ve mutluluğa ayarlanmış tüm zamanların dinginliğiyle

yaşama, yaşanacak olana,

gerçeğe

gülümsüyorum.

kim bilir hangi bayramdı o fener alaylarıyla kutladığımız,

tüm zamanların;

sokaklarını süslüyor sevdiceğim...