Aslan İle Kaplumbağa

Yeşillere bürünmüş güzel bir ormandayız

Güneş batmak üzere mevsimlerden yazdayız

Usul usul gelen var karşıki patikadan

Yara bere içinde inlemeler ardından

Gelen koca kraldır, pek te bezgin halleri

Vücudu yara bere dolaşıyor dilleri

Çok büyük bir savaştan çıkmış oldukça yorgun

Neredeyse düşecek yemiş büyükçe vurgun

Kaç hayvan birleşmişte krala asi olmuş

Dersleri vermiş ama ona olanlar olmuş

İnleyerek adeta gider iken inine

Duyduğu cılız sesle gelmiş birden kendine

Görünce tam sırası hem de fena yaralı

Bir daha denk gelir mi ormanların kralı?

'-Ne o sayın kralım halin pek perişandır

Nasıl oyun oynadın elin yüzün hep kandır?'

Kesmeden devam etmiş, lafları kinayeli

Eli beline atmış, sürmüş dalganın keyfi;

'-İlerde oynuyordu bizim minnoş çocuklar

Ah nereden bilirdim sana sataşacaklar!

Onlara mı takıldın, ne oldu sana böyle?

Tembih fayda etmemiş, çok mu dövdüler söyle?

Anlaşılan şakanın dozunu kaçırmışlar

Bir başkası yok gibi sabrını taşırmışlar...'

Sesini kesmiş hemen kral homurdanınca

Tam yanına varacak engel olmuş karınca..

Aslan yaralı başı yavaşça çevirerek;

'-Kimmiş bu densiz böyle çamları devirecek?'

Usulca döner amma, o ne? Bir de görsün?

Sesin geldiği yerde bir kaplumbağa dursun..

İçinde volkan patlar lâkin dışarı çıkmaz

Kan sızar ince ince, ses gırtlağa ulaşmaz

İnleyerek geçirir, mecal yokken dilinde

Artık dile düşmüştür, kanlı yaşlar gözünde

'-Bana bak kaplumbağa..' diye seslenir inler

Kaplumbağa alaylı '- Emret kralım..' söyler..

Kral derki ' ? Bilirim, öldürmez hiçbir yara

Söylediğin her bir söz, namıma çalar kara

Ölmezdim amma lâkin bundan beter yaradan

Öldürür beni bil ki, vurduğun dil aradan...'

Su akar mecraSından, boşlukları doldurur

Yara yüreği delmez, tek acı söz öldürür...

Yazmakla okumakla tükenmez dünya derdi

Çekmeyenler anlamaz, anlayansa gülerdi..

Yazdığım hikâyeden ders çıkarsın okuyan

Bildiğiyle yüreğe ince nakış dokuyan

Necati yazdı amma, kendi dersi alır mı?

Düştüğün anda yere bir tek dostun kalır mı?

07.01.2010

Ankara