Aslında Yoktun
Aslında yoktun Sevgilim
Düşlediğim bir sevda yaratıp
var saydım seni gönlümde
Bu hikayeyi yazdım
Sen'li şiirler düşürdüm kalemimden
Mısra mısra çizdim resmini
Nakış nakış işledim
İlmek ilmek çoğalttım
Sıcacık avuçlarına teslim ettim yüreğimi
Kelebekler uçurdum göğsümde
özgürce
Bahar sevinci doldurdum
güldükçe güller açan gamzelerine
Dudaklarının rengine boyadım bütün çiçekleri
Serseri şişelerle sabahlara devirirken geceyi
yüreğimi hasretinle kanatıp
gözyaşlarımı yanaklarıma saldım
Güneş denizi okşarken usul usul
Şarkılarını söylerken martılar
Başımı yüreğinin atışlarına dayadım
Gözlerine İzmir'in günbatımlarını serdim
dudaklarına gecenin büyüsünü
Teninin kokusunu estirdim denizlerden
Kurduğum her mavi düş'te
saçlarıma ılık nefesinden buseler kondurdum
Titreyen dudaklarımla
Aşkın ateşini tutuşturup
_ esmer teninin kıvrımlarında _
Üzüm buğusu gözlerine nice sevişmeler bıraktım
sevdim
hüzünlendim
umutlandım
çocuklaştım
Sende tanıdım aşkı
En güzel duyguları sende tattım
Aslında yoktun
Ben yazdım
Ben bitirdim bu hikayeyi
.
.
.
yineyalnızım