Aslolan Sen

Bir cinnet akşamı daha

Gece kollarında isyan emziriyor,

Hasrete doyuyor bünyem...

İçimde kopan fırtınalara hitaben

Taşar gözpınarlarımdan sana doğru anılar

Ve boğulan ben olurum...

Şehir uykudayken;

Pür dikkat dinlerim seni

Ahmakça da olsa başka neyleyim...

Cümlelerimin öznesi terk edeli beni

Yüklem ve nesnelere sarılıp,

Altı çizili tamlamalarda gösterilir oldum...

Kıralı kendi zincirlerimi

Ve firar edeli sana olan sevdam benden

Kabalık yer etti karakterimde

Sessizlik ve salt yalnızlık terbiye eder ancak beni...

Saatler seni gösterdiğinde zil çalıyor;

Gözlerimden tenime her bir parçam,

Bu bünye kurt gibi acıktı sana...

Yaşattığın ölüm orucu hak mı bana?

Suretini avuçluyorum var gücümle

Ve o avucu açmaya çekiniyorum

Seni orada bulamayacağımdan korkarak...

Şuurumda sapıtıyor arada,

Jilet keskinliğinde düşünceler sarıyor aklımı

Benimle olmak mı?

Yoksa!

Olmamak mı?

Diyorum senin için en doğru

Ve kana boğuluyorum...

Karşına geçip dile gelmeyenler,

Fotoğraf karşısında aşka gelip

Kâğıt üstünde can buluyor...

Çenem elime, elim kaleme vurdu çok konuştum

Hatta bakıyorum da somurttu yüzün

Peki susuyorum,

Geceye haykırıyorum isyanımı;

Silin beni sevdiğimin nemli kirpiklerinden...