Asude Arzular

Gerçekten sevmedim hiç kimseyi

Haftalarca bir sesin peşine düşmedim

Ne dudaklarım başka dudaklara değdi

Ne ellerim bir elde ısındı

Aramıyordum zaten, biliyordum bunu

Kendimi bulamamışken henüz

Başkasını bulmaya niyetim yoktu

Kalbimde kendime yer açmamışken

Bir başkasını oraya sıkıştırmaktan korkardım

Kısmen uzaktım, kısmen soğuk

Bir yandan da yorgun, bezgin

Yalnızlığın bıraktığı donukluk

Kendime karşı katılığım

Yüzümde çizgi çizgi kalıyordu

Sessizliğimi paylaşacak birini düşledim sonra

Bir fırtına, bir yangın değil aradığım

Sadece dingin bir şefkat, usulca akan

Kendi içimde kurduğum bu barışı

Yıkmadan, incitmeden saracak bir el

Çabasız, en kolayından bir sevgiydi bu

Acıdan, reddedilmekten uzakta

Kendi köşemde, güvende ve durgun...

Gösterişsiz, telaşsız bir yakınlık istedim

Gözlerimi kapattığımda yanımda bildiğim

Kendi halimden memnun, sessizliğimle bütünken

O sükunete usulca eşlik edecek bir nefes

Bulmaya niyetlendim yine de

Çok da çabalamadım

"Çaba gerektirmemeli" dedim kendime

Alın yazım olsun, su gibi aksın dedim

Peşinden koşmadan gelsin istedim

Umut etmeden, yorulmadan bulsun beni

Belki bulurum, belki bulamam aradığımı

Ama gerçek olanı istiyorum

Boşa harcanmış tutkular yığınına karşı

İçi boş bir heykel istemiyorum

Güzeli de arzuluyorum, özeli de istiyorum

Kendimi yakıştırmasam da güzele

Nankör bir edayla

En saf, en huzurlu sıcağı arzuluyorum

İşte böyle —

asude arzularım benim