Atamla Konuşma

Sabah gözyaşlarıyla çaldı kapımı

Bir ulusun sönen güneşine ağlıyordu doğa

Deniz yıkmak istiyordu Dolmabahçe duvarlarını

Seni tekrar görmek umuduyla ATA

Bir ışık demeti adın

Samsundan kara perdesini yırtan vatanın

Her günün yeni bir darbeydi düşmanın nefesini kesen

Gücünle esen rüzgar okşuyordu kalbini her ananın

Dedem andıkça adını tutamazdı gözyaşlarını

Ölmek isterdik diyordu emirleri altında o mert adamın

Lanet okurdu dedem İngilizlere kendini esir eden

Vatan sevgisi deyince seni anardı ATAM

İlk ?ana? sonra ?ata? sözcüklerini öğrendim

Öldüğüne hala inanmaz Rumeli insanı

Yıllar boyu özlediğim bu kutsal toprak

Senin adını taşımakta

..................izini korumakta her karışında

Bu sabah doğa gözyaşlarını döküyordu durmadan

Kır çiçekleri koşmak istiyordu Anıtkabire

Bir çocuk şiir okuyordu savaşlarını anlatan

Aksakal bir ihtiyar için için ağlıyordu habire

Rumeli senin aydınlığına hasret

Rodop çocuğu okşayışına hasret ellerinin

Kardeşliğimiz bize senden emanet

Gözlerim nemliyse de hatırın önünde senin

Senin yönünde yürüyeceğim Atam ilelebet

10 Kasım 1986

Bulgaristan