Ateş ve Gölge

O' yaşayanların yalanlarını

ölülerin gerçeklerini görmüştü

sonsuz bir karanlıkta

duygularıyla birlikte akıp kaybolan dehşetli ölü kalabalığın

özensiz bir parçası olduğunu

ve birgün

kendisininde bir sonsuzlukta kaybolacağını biliyordu

-ateşten uzaklaştıkça küçülen bir gölge gibi-

sabah karanlıklar içinden sıyrılıp geldiğinde

ruhundan taşan kederi toparlayıp sakladı

ta derinliklerine

hiçbir hakikat yeterince hakiki değildi...