Ateşböceği

...dönüyorum kendi duvarlarımın arasına

kalabalık çirkin döngülerden kurtuluyorum şimdi

geceler uzun soğuk ve sessiz

gözlerimi yumup siyah montumu çekiyorum yalnızlığıma

o da ısıtmıyor dört duvar arasını...

geçmiğe ve hiçsizliğe zincirlemek istemiyorum,

tanısız biyografimi

ayrılmak istemiyorum yamalı gömleğimden

huysuzlaşmadan beklentilerim,

yolumu ışıtacak Ateşböceği biliyorum...

demsiz şiirler yazacağım gene,

gölgesi tükenmeden ağaçların.

renksiz zamanın elle tutulan yanlarını

saklıyorum avuçlarımın içinde

belki görmüyor zaman,

belki okşamıyor çökük omuzlarımı

ama bende zamanım işte!

zamanın kendisiyim...

beklemek demek

yaşamak demektir...

donuk bakışım

buz yüzüm,

sevemedim seni...