Ateşi Közünle Yak
yeminliyiz küf tutmuş aşkın zillerini
yeryüzünde tekrar çaldırmaya
ve yeminliyiz gülen yüzleri maviyle
buluşturmaya
karanlıktan sıvışırken aydınlığa
takvim intihar eylemlerine meyletti
kaç zaman hüsranla geçti
mavi gökyüzünde bir yıldız seyirdi
seyrederken küskün gözlerle hayatı
kimi ağladı semayı araladı
kimi cehennemi yanına aldı
ve gözleri ateş dağladı
savaşın ateşini yaktılar
barışı alnından vurdular
aydınlığa meyletmiş çiçekler
başka topraklara göç ettiler
özümüz özümüzden ayrılalı
hayli zaman oldu
gözler biçimsiz bakarken hayata
içimizden kaç kişi yok oldu
hüzünleri bırakırken duru suya
birikenler çamurdan derya oldu
sevmekse dünyayı kusurumuz
sevmekse gözlerde başlayan sevdamız
varsın dirilsin, aşktan yana kaderimiz
biliyoruz ki karanlığın bağrında hep
söylenenler
yorgun bir pişmanlığı anmış bütün diller.
Ve kendini arayanın yolu maviye giden bir yolmuş
barışı şimdi közünle yak
yak ki !
asasınla hükmetsin Musa
yıkılsın Firavun'dan kalanlar
Bestami'ler,Hacı Bektaşi Veli'ler
Kopup bağrında açan gülden desteler
Mevlanalar,Şemsi Tebriz'ler
dağılsınlar dünyaya her biri
aşktan yanan mavi düşleri
meleğin öptüğü yerden kaldırsınlar