Avaz

bir sükut-u hayalin gölgesi düştü yüreğime

sabır kuş kanadında kopuk telek

yükseklerden düşerken toprak üstüne

börtü böcek kaçışır öfkenin hışmından

cehennemden kor toplamış gözlerim

baktığı yeri yakar

yaktığı yere bakar

hey hat

yürek yandığı yere kaçar

sen içimin gülen yüzü

adını sulara yazdım

yüzünü gökyüzüne astım

nefessiz kalıyorum beklerken

canından can üfle

boğuluyorum

kırık bardağa doldurduğum şarapsın

içmeye mecalim yok

susuzluktan dilim damağımda

uzansa ellerim

cennetten kovuluyorum

cam kesiklerine aldırmıyor tenim

can kesiklerinin acısını doğuruyorum

avazım yüzüne sancılı

gel artık