Avuçlarımda Ufalırken Yarınım

beni tanımassın uzaktır çocukluğum

terk ettiyim diyarlarda kaldı küçülüğüm

toprağın çaldığı annem saklı içimde

sorsanda tanımadığım babamı anlatamamki

avuçlarımda ufalırken yarınım

sokaklar büyüyor ortasında ....

çocukluğumun

hertaşında ürkekliğim saklı kaldırımlarda

gözyaşlarımı sildiğim kollarım ıslak

karanlığa deyil kırgınlığım....

güneşi benden çalana isyanım

hangi sabaha yazdıysam umutlarımı

inadına geceler saldı üstüme

kaderim...

insan dedikleri içinde taştan yürek..

taşırmı bilmem

heryanıma kalpten duvarlar örülmüş

hiç yıkılmayan....

tanrıya olmaz isyanım....

insanlığın biryerinde.

insaflar tükendi son nefesinde

merhamet ..............