Avuçlarımdan Kayıp Giden İyelik Ekler/im

"ben ki gözlerimde incini saklamışım,

ben ki rüyalarda sarıp sarmalamışım ."

// bıraktığın inci tanesi .

ve

bahardan alıntılarla yüklü gönül/üm.

sahi,

benim gönül/üm.

iyelik ekiyle çekimlediğim bana ait şey,

belki de çokca zaman sana ait şey,

belki de bu yüzden var, çekimserliğ/im,

benim çekimserliğim .

ve

iyelik ekiyle çekimlemeye çalıştığım çokça şey,

hepsi sen de gizli,

hepsi seninmiş gibi,

saklı dururlar omzumda.

bir serçe öterken yanıbaşımda, hep seni anlatır şimdi,

belki de biraz beni .

bana ait çokça şeyi.

avuçlarımdan kayarken onca şey,

aşkın çokça ihanetini .

ve hala nefretsiz kalışları/mı.

çokça şeyi.

anlatır, sessizliğimi bilenler.

iki rüya arasında kahroluşlarımı tadanlar bilir belki.

belki iki sokak arası yürüyüşlerde sessiz çığlıklarımı da bilirler.

/ hem de dudaklarımdan okumadan./

birinci tekil kişi gibi.

adımı onlar çekimlerler.

ve

bana bıraktığın o inci taneleri.

onları hiç sorma -

onlar kor gibi büyür,akar giderler.

iyelik eklerimden habersiz.

belki derdi bir onlar bilirler.

"belki de gözlerinde büyürken ben,

küçücük bir çocukken ben,

annemin "basma!" dediği kırıntılara bastım .

ve işte;

aşk ın sarsıntısıyla çarpıldım."