Barış

"

Ne güzel

Ne mübarek bir kelimedir barış

Ekmek gibi hafif

Su kadar güçlü

Hava gibi yumuşak

Nefes kadar vazgeçilmez

Öyle sıcak

Öyle hepimizden

Öyle senli benli

Ve öyle heybetli yani

Dünyanın

Uçsuz bucaksız

O masmavi göğünün

Bütün beyaz güvercinleri gelse bir araya

Taşıyamaz

"

~~~

Geçiniz efendim geçiniz

Bırakınız martaval okumayı

Az önce

Birkaç adam öldü

Çatal çatal olmuş bağırlarından vuruldular az önce

Alnından vurulmuş atlar gibi yığıldılar yere

Birkaç ana

Birkaç baba

Birkaç evlat

Birkaç sevgili öldü

Onlarla birlikte peş peşe

İçlerindeki koca koca dağlar devrildi

Belki birkaç ağaç

Belki birkaç at

Belki de birkaç kedi köpek

Öldü peşi sıra

Devrildi bütün hayaller

Döküldü kucaktaki papatyalar

İpinden kurtuldu

İçimizdeki çocuğun elindeki uçurtmalar

Öksüz yetim kaldılar

Sizin masmavi dediğiniz gökte

Birazdan birkaç tane daha düşecek muhtemel

Sonra yine

Sonra yine

Peşi peşine ve peşinen

Sıra size gelene dek devam edecek efendi

Sıra size gelene

Ve sonra yerinize yenisi geçene dek

Sonra ona da sıra gelecek

İlelebet devam edecek bu kıyım bayım

İlelebet

~~~

Efendi efendi

Sizin dilinizde barış

Elinizde kasatura

Sizin gözünüzde yaş

Belinizde Beratta

Bizim elimizde kalem

Gözümüzde efkar

Bizim dilimizde umut

Boynumuzda ipe bağlı taş

Sizin eliniz yakamızda

Bizim vicdanımız intihar kongresi

~~~

Şu barış dediğiniz

Şairlerin yazdığı bir entrikadır belki

Belki de Tanrı'nın masasındaki

Sonu gelmeyen ilahi bir tragedya

Avuntu demeye dilim varmıyor

Elim zaten titrek şu sıra

~~~

Belki birazdan

Bir bomba düşecek bu şiirin üstüne

Bütün harfler üstünüze sıçrayacak muhtemel

Belki de üstünüz başınız şiir pıhtısı olacak

Ve bir şiir daha ölecek

Ve ben öleceğim birazdan

Zaten

İçimdeki çocuk haylidir yetim

"

Anladım

İnsanlık içi ölü doğmuş bir safsata

Alabora olmuş gemiden medet ummakmış meğer barış

"

~~~

Şiirlerin boyadığı duvarlarda, uçurtmalar altında çocukların koşuştuğu sokaklarda, silah sesleri nöbet tutuyor şimdi... Bombaların toz bulutu arasında savrulan insan uzuvları arasında ve silahların gölgesinde barış istemek: Umudun ötesinde, hayalperest bir hevesten öte nedir ki bu çağda?

Ne acı?

Açgözlülük var!

Çıkar var!

Barış yok!

Dünya kurulduğundan bu yana ve aynı anda bütün Dünya'da hiç olmadı belki de...

Baksanıza "Her şey Dünya barışı için!" Diyenlerin ve askerlerinin elinden damlıyor çocuk kanları...

Kusura bakmayın, keyfinizi kaçırdım belki ama maalesef durum bu...

Yine de Dünya Barış Gününüz kutlu olsun...

~~~