Avuntular

Bıraktığın gibiyim.

İki mısralık bir kederim.

Dudaklarım biraz daha çatlak,

kırışmış ikindilerim.

İyiyim her şeye rağmen,

Penceremde yaralı bir güvercin,

her gece biriken sensizliklerim var benim.

Günlerim biraz daha dingin,

Zaman desen

hercai bir bıçak yarası.

Her akşam

acımasız bir katil oluyor duvarlar.

Ve bir kâbus gibi yaklaşıyor geceyarıları...

Şarkılarım vurgun,

Kitaplarım yıpranmış duygu kırıntıları.

Ne desem boş aslında,

Hayat desen

büyüyen bir boşluk,

içinde kaybolduğum.

..................

Bıraktığın gibiyim

Odamda boş sigara paketleri.

Yüzümde biraz hüzün,

biraz melankolik çizgiler.

Ve ben her gece kanadım yokluğunda.

Kanayınca biraz daha hayata benzedim.

Sen yokken

Kalabalık sokakların

en büyük yalnızlık olduğunu öğrendim.

Islak duvarlara yasladım sırtımı.

Etimle tırnağımın arasında bıçak yaraları.

Yalan dolan avuntulara teslim olmayı denedim.

Sen yokken kurşuna dizdim

bütün rüyalarımı.

Çocuklaşan bir ihtiyar gibiydim

bütün sokaklarda.

Yokluğunda çok kolay yenildim hayata.

Kaybettim bütün savaşlarımı,

Görmeliydin,

Nasıl da yakıştı bana yenilgilerim.

Kırık dökük düşler arasında , yenik

Ve

Sahnede içi kan ağlayarak gülümseyen

bir palyaço gibiydim hayat denen oyunda.

Birkaç deniz döküldü gözlerimden,

Turnalar göçtü kirpiklerimden,

Her sabah üşüdüm elektrik direkleriyle,

Sonra

Biraz ayrılığa benzedim.

Saçlarım biraz daha ağardı sanki.

Ara sıra bir şeyler karalıyorum

kırışık, titreyen ellerimle.

Zamanla alışıyor insan her şeye.

Anlamsızlaşıyor,

farkındayım.

Gayrı

Cümle içinde gereksiz bir sözcük gibiyim...

.......

25.07.2011 samsun / birvurgunbusevda