Ay Balkimiş Ovaya
Unuttun mu aleyçikten çıkıp da,
Kıngırıça bindiğimiz yurtları.
Şu gönlüme güçyetenlik edip de,
Sensiz goyup, gelmediğin sırtları.
Çiğillinin köpekleri ürüyo.
Yayan galmış, köyden beri yürüyo.
Danaları yayılıma sürüyo.
Soyka çıksın, uyandırma yadları.
Acı kokar, yavşan otu derede.
Emlik guzularım gelmez nerede.
Yaz gelmeden, şememeler ere de.
Sıtaramın bende saklı adları.
Işkın sürer, ışkınlıkta dal verir.
Karamıklar dişkayada bel verir.
Ay alası gözlerinden, gül verir.
Kaymak gibi dürümünde tadları.
Topakev'in duldasına oturdum.
Yavukluma gümüş cebe götürdüm.
Senin için, bağrımda gül bitirdim.
Guytuluk da külbastıdır etleri.
İba düşmüş, yassıyurt da çimene.
Domur domur kömür gözler kime ne.
Mektubunu yazdırdığın şemene.
Işmar etme, muhanete dertleri.
Ay balkımış, gece vakti ovaya.
Üveyikler tünedimi yuvaya.
Keklik yumurtası kırmış tavaya.
Köremezde tatlı olur sütleri.
Boy veriyor, gökçe gülün goncası.
Ne hoş olur dört yapraklı yoncası.
Kandil alevinde, yürek kancası.
Yıkar gelir kavi olan setleri.