Ay Doğmadan Bekle Beni

Akşamın en alaca karanlığında

Ay doğmadan bekle beni geceden

Söyleyiver bulutlara gitmesin

Bir de yağmur yağıversin inceden

Kör kuyudan su çekiver kovayla

Demle çayı çörek pişir yanına

Çiçekli perdeleri tak pencerene

Ay ışığı düşmeden gözlerine

Çocukları erken yatır uyusun

Uyusun da balalarım büyüsün

Bir de güzel tarayıver saçını

Bırak tel tel dökülenler dökülsün

Anamın sütünü unutma sakın

Bir güzel gör hizmetini özünden

Anam ne söylerse söylesin zahir

Sen yine de çıkmayıver sözünden

Durmuşlara haber gönder gelsinler

Ne haldeyiz gözleriyle görsünler

Ben gelene kadar bırakma sakın

Yollar uzak ancak ölüm çok yakın

Bir de yeşil kınaları yaksan eline

Gümüş kemerini taksan beline

Yanık türküleri koysan diline

Bırak artık ağlayanlar ağlasın

Dediğim saatte varmasam eğer

Kilitle kapıyı yatıver gitsin

Sevdiğim gözlerin dünyayı değer

Hayat su misali biterse bitsin

..........

..........

Ozanca/İzmir