Ay ışığı/ Bekleriş

ay ışığı ile yazıyorum seni

beyaz sayfam daha aydınlık

üstüne seni döküyorum harf harf

tutam tutam zencefiler ekerek

tütsüler yakarak

kokuya gelmeni bekliyorum

birazda sevgiye

arda kalan senin olan

aşkım kadınım dediğin sevgiye

gelmeni beklerken dökülüyor

hece hece korkular

sırada ki yerlerini almışlar

zaman uzadıkça telaş

koyuverdi kapıya

ayaklarım girmedi

zemheri soğunda

kapıyı kapamak

ağır çok ağır geldi

sanki düşler kapanına şıkışıp

kaçamaklarda bir kuytu bulmak

sonra ellerinde yeniden doğmak için

sensizlikle beklerişler hep boşa çıktı

aşkın soğuk ayrılık ayazı girdi içeri

şifa olmadı şifa olmadı sana can

canımdan can giderken ben

bilemezdimki bekleyişin

sonu yok

beklenen dönülmez

yolculuğa

çıkmış şimdi

ayazda keskin bıçak

biler tutmaz artık