Ay Işığında Vals

(...)

Ah, ah/

üstünde martılar gezen

yosun bağlamış sandalım

ıssızca dururken orada

ardında doğan şafak

birkaç mezar ileride

tan vakti zamanı /ateşle yaratırken

deniz kutsal deniz /hep yeni baştan mavi

ve;

tanrıların sükûtu bizlere mükafat

saf elmasın parıltısı alır gözlerimizi

şairin kaleminde kutsaldır

kadınlar ve deniz ah o ne münafıktır

siyah saçları kıvılcım /ruhu nurlu pırıltıların

yansıması /o ne saf yaratılmıştır

mavi beyaz köpükte nice

hülya boğulur ah o mavi uğultu

o nasıl bir sükûnet

kükreyerek sanki

peyda olur bir demde

ve;

dalgalar üstüne gelir durur

yosun tutmuş bedenine

berrak bir haykırışın

saf marifeti budur

bir kıvılcım sonra

hülya olur âlemde

kıyılarda yığın halinde sükûnet

göz önünde şarap dolu mabedi

mabedi kadın ve şarap

bir alev bir gölge

kendine nice uyku

esirgeyen gözleri

ile şair arafta şen şakrak

mağlup olan ıssızca

yükselen melodilerin

notaları tanrılara adağı

bir tek anının içinde

belli zaman içinde

denize tutkuluydu şair

ve;

asude bir ölüm

ay ışığında azrail ile

kucak kucağa vals

şahane bir yükseliş

onca kadehin üstüne...

Suskun //

.....