Ay Karardı
Ufuk çizgisi kırıldığında
Başlar gün dönümü
Naif bir gecenin artığında imbat kokusu vururken
Perdesi açık son cama
Bir gıdım şarkı düşer
Ezbersiz zaman ötelerine vururken gece sesleri
Martı kusar boğazına takılan istavriti
Benden öte zaman var
Gece mabetlerine gömülen
Suskunluğunu bölen karanlığın
Loş ezgiler sevdik hep
Siyah beyaz fotoğraflardan kalan
Annemin sevdiği şarkılarla
Sokak lambalarına düşmüşken fasıl, içtik
Ne düşmüşse kadehe
Ne düşmüşse kedere
Onu bildik onu böldük
Öyle kurduk yer sofrasına çilingiri
Kâinat döndü başımızda
Düşmedik
Yaralandık
Hüznümüzden aktı kanımız
Mendiller boyandı
Terimizi silerken
Gölgemize saklandı
Yoksunluğumuz
Ay içirdik
Aydınlansın diye
Ay karardı
Geceyi çekti içine
Ay tutuldu
Güneşten önce
Ufuk çizgisi kırıldığında
Başlar gün dönümü
Rüzgârsız bir havada çekip gider
Ne varsa hayata dair
Küçük bir yelkenli yekesine takılıp
Atlas kumaşlar giyinir
Öylece...