Ay Şahit

Konuşurken bakamam

Karşımdakinin yüzüne

Çarpılırım diye korkarım

Oysa o diker gözlerini gözlerime

Ne yapacağımı bilmem şaşırırım

Bu yüzden kaçarım insanlardan

Medet umarım duvarlardan

Ben konuşurum onlar dinler

Yalnızlıktır benim hayatım

Gecedir tek tutanağım

Penceremdeki ayı şahit ederim

Bu gece yine ay vardı penceremde

Hayatımda, hem de dolunaydı

Çıkmadım dışarıya parka

Evde pencerenin önünde yazdım

Şiirimi, şahidim de dolunaydı

Perdem ve lambalar açıktı

Dudaklarımdaki sigaram yanıktı

Saat gece yarısı üçtü

Bir anda hayalin aklıma düştü

Acaba sende mi o an ay'a bakıyordun

Aydaki bakışınla yüreğimi yakıyordun

Ay da iki mavi göz