Ay Suya Düşünce

Güneşin mağrur ışıklarında büyüttüm ismini,

Yasak diyarların gül bahçesinde.

Set çekilmiş hülyalarımın arkasındaki resmini,

Sakladım bir sır gibi

Çıldırmış ressamların hırsız tuvallerinden.

Enstantane bir simaydın düşlerimin susunda

Çöllerde bir yudum su,

Ve zindanlarda kuru bir ekmek misali

Tek noktamsın paylaşamayacağım

Erguvan desenli pelerinli yârim

Biliyor musun?..

Şaşkınlıklarım bugün yine üzerimde

Sensizlik yıldızları gökyüzü kurmuş tenimde

Çünkü, sen yoktun mahallemde ülkemde

Ahu bir Leyla'ydın kesik çizgili düşlerimde

Güneşin kızıllığında görülür kara bulutlar

Nemli gözlerimdeki çaresizliği besteliyor yine utlar

Bir düşün ardındaki kapkara bulutlar,

Fecirde kalan umutlarıma yağar lime lime

Ey yediveren baharı kıskandıran Gülnare!..

Akasyalar çiçek açtığı vakit,

Düşlerimden sıyrıl da gel ılgıt ılgıt

Bazı geceler Ay suya düştüğü vakit,

Yıldızları meçhule götüren gözlerine

Çini bir mürekkep misali karanlığa

Kalemimi çalıp seni yazarım, seni çizerim.

Değirmen taşında boz bulanık akan sevda nehri,

Akkor bir beyazlığa bürünür Ay suya düşünce.

Ilık bir akdeniz akşamında,

Adımlarken kıyısında bir kelaynak hüznüyle

Yakamozları hecelere bölen gelmeyişlerin

Tenor bir karanlığa götürür neşemi

Mehtabı göremeyen tutsaklar gibi.

Ansızın çıkıp geleceksin diye

Düşlerimdeki resmini anlattım her köşe başına

Ey bir tebessümlük melek yüzlüm!..

Bir nefeslik hayallerimi aşıp,

Gönlüme baharı getirmendir en büyük hediye.

Ey kirpiğine şebnem düşmüş nazlı Şehla!..

Göz kapaklarının heyecanlı baş döndüren valsi,

Gölgeler sekiz kuşaklık sevda hikâyelerini.

Gözü kara bir aslan kadar asi,

Her şehzadeyi bir mum gibi eritirsin

Ey mehtabı kıskandıran Zehra!..

Ateşsiz bir vahada yükselen kızıl Şule!..

Sıcaklığında yandı her akşam,

Sevda türküleri söyleyen kaktüslerim.

Başımı çevirip nereye baksam,

Bir yıldırım gibi düşersin

Torağın semadan yağmur dilendiği mekânlara.

Düşlerimde mıh gibi çakılı kalan

Ey Ay'ı suya hasret bırakan Gülşen!..

Sen gelmeyince,

Ay'ı su ile görüştürmeyen

Bulutlar gardiyan oldu gökyüzünde

Ay, kanadı kırık bir kuş gibi süzülürken gökyüzünde,

Su, yokluğunda vuslat acısıyla üzülür yeryüzünde

Ey düşlerimi mesken seçen sevgili!..

Ay suya düşmeyince,

Bir solukluk menekşeler kurudu yüzünde.

Ey sevgimi çalan nazlı dilber

Esrik bir seraptır sarf ettiğin sözler

Bak, ateş ortasındayım çaresiz bir akrep gibi

Visalim ayrılık olmadan,

Sönsün artık etrafımı saran bu çember

Tek mefkûrem sana vuslatken,

Sebil oldu bir bulut misali ah ü zarım

Götürür duygularımı sonsuz bir renge,

?Leylakları kurutan intizarım...?