Aydın/gözünaydın

Hatırlarımrım ; yuttuğum ilk sahne tozu ve amatör çıkışlarım

İlk şairlik ateşi gönlüme senle düştü; bu büyüyü sen tattırdın,

Kendimi şiirlerle, efsane ,öykülerle sana kavuşmuş saydım

Aydın ! İçimde sana benzer bir yerde ışıl ışıl sen varsın...

Gözümde tüter:Şahlanan Efen, zeybeğin, kızın- kızanın

İçimden uçup dağlarında ,ovalarında, yaylalarında

Tarihi okumak isteği dolaştı; dağ dağ ,damar damar

İlmek ilmek, mısra mısra yine senin dokuduğun , yazdığın...

Benim ellerim;- tarlana tohum ekemeyen ellerim-

En güzel şiirlerini yakaladı sevgiye dair;

hem demez miyiz tanıdıklara komşulara sabahın ilk ışıklarında :

GÜN /AYDIN !

Bu gün bir kez daha bayıldım sana Aydın !

Aydın !... Ne güzel bir ismin var !

Kırlarından ,papatya toplamadan ,

mis kokulu bazlamandan bir kez daha yemeden bırakıp gitmek zor

Adın gibi aydınlık günler daima seninle, bizimle olsun...

Her semtine İzmir'den selamlar olsun !

GÖZÜN/AYDIN bu şiir sana

benden bir armağan olsun !