Ayışığı
This poem was selected as the poem of the day on 13.09.2020.
Bir sağanağın altında kurutur yaralarını
O hiç geç kalmaz hiçbir yağmura.
Yüzünde parmakizleri Haziranların.
Demirden raylara serer ayrılıklarını.
Şiirlere bulaştırmadan hiçbir hüznünü
Sırtına alıp götürmeyi de bilir sevdalarını,
Ölmeyi de aşk denen bir kavganın tam ortasında.
Hüznünü göndere çekerken hercai zamanlarda,
bir seherin avlusunda ölür sevdiğim.
O hiç geç kalmaz hiçbir rüzgara.
Gözleri ansızın yağacak bir yağmurun habercisidir.
Ve İpi kopan bir uçurtma gibi savrulur boşluğuma...
düşlerimin loşluğunda unuttuğum o yitik kadın.
Denize sığınan bir nehrin akışı gibidir.
Dalgalarda biriktirir mavilerini.
Elleri hüzne benzer,
yanakları kanayan bir gül.
Sararmış mevsimlerde unutur çatırdayan kalbimi.
Gecenin rengi vurulur gözbebeklerinde.
Bütün yaralarım
saçlarının göğsümdeki izinde kanar
gecenin bir yarısı.
Sabahlarım biraz da bu yüzden
intihara meyillidir.
/Bu biraz da kendimi onun yokluğuyla anlamlandırmak gibidir./
Bir sağanağın altında kurutur yaralarını,
Aşk denen bir kavganın tam ortasında.
Toprağında çiçekler açmış,
Ayışığının altında uyur sevdiğim.
...
/bkrçkmkeylül2020ist/