Ayışığı Sızıyor Saçlarından/son

Şimdi ayık bir iskeledeyim

Martılar türkülerime dokunup geçiyor

Deniz susuyor ayazın kollarında

Gözlerim yıldız sürgünü

Saçlarından ay ışığı sızıyor

Ellerin bir geminin güvertesinde

Ellerin uzak bir mevsim oluyor

Sanrısını yitiriyor içimdeki çocuk

Bu adam

İçinden geçenleri biliyor

Sonra

Avuçlarım hatırlıyor nasırlarını

Her susuş bir kabulleniş

Şehir usulca söndürüyor ışıklarını

Gözlerin bir sonun habercisi

Susuyor

Körfezin sessizliğine saklıyorum seni

Gecenin en karanlık yerin de saatler

Kirpiklerin bir şiire düşüyor

İçim de tarifi imkansız sızılar

Saçlarından ay ışığı sızıyor

....

Yıllar önce dokundum mısralarına

Diclenin sularında yıkıyordun hüzünlerini

Şimdi yağmurlar getirdim sana

Ay ışığında yıka ellerini