Aylardan Kasim, 1247.. Öldürdüler Şems'i..

Bu aralar en büyük arzum seni rüyada görmek...

Neye benzer acep ellerin

Mevlana kandile benzetirdi

Kimya hatun ise ak pak beş minareye..

Bir görseydim bende dünya gözüyle..

Neye benzerdi saçların

O derdi ki lüle lüle simsiyah katrana inat

Diğeriyse omuzlarına değdiğini bilirdi...

Birde ben bilseydim keşke..

Dişlerin inci gibi ve inceymiş dudağın

Kimya hatun ölecekmiş ona değdiğinde nefesin

Hissedebilseydim keşke o aşk nefe(i)sini..

Bayaca varmış boyun

Bir dev çınarı mı yoksa bir kavağı mı andırıdı duruşun

Hiçbir fikrim yok..

Ah bir kere görebilseydim gözlerini

Alaaddin derdi ki kapılar ardını gören deliciymiş gözlerin

Simsiyah o kadar ferli..

Bir kez görüp titretseydin ya beni..

Bu aralar en büyük arzum seni rüyada görmek...

Ben unutmadım güneşim seni..

Aylardan kasım 1247'yi silemedim..

Nasıl kıydılar hala anlamadım...

Nasıl yüreğine değdi zalimin hançeri..

Nasıl aldı o toprak ki; bedenini..

Nasıl değdi o kara gözlerine karanlık...

Üşüdü mü bedenin o dipsiz kuyuda..

Hangi kara tahta, hangi tabut böyle kabul etti güneşi

Ah keşke onlarda bilseydi...

Kesmez olurdu o hain bıçak

Bilseydi kayar gider açılmazdı toprak

Kapatırdı o kuyu ağzını tıkardı

Bilseydi içinde taşınanı;

Ah o tabut kan revan ağlardı..

Duysaydı mevlana' yı o gece dünya

Ay, yıldız, gökte kuş yerde HAMUŞ ağlardı..

-Öldürdüler!

-Şems'i öldürdüler!

Diye haykıranı duysaydı dünya

Dönmeyi bırakır yere batardı...

Battı güneş...yitti gitti karanlığa...

Şimdi tek ümidim mevlanaya kulak kabartmak,

Ve onunla aynı ümidi etmek;

Şems öldü..

Ama her asır başka bedenlerde yeniden doğacak...