Ayna...

I-

...Size gecenin rengi kadar yakın,

Büyüklüğü kadar uzaktım oysa...

Kucakladığında gece beni,

Cam kırığı olur, fakir bir çocuğun gözlerinden dökülürdüm.

Öksüzlüğüm saçılırdı toprağın kıvrımlarına.

Yükü altında ezil ilişlere direnen karınca gibi

Dizlerim titrerken,

Ölü denizi andıran damarlarımda

Hayaller hızla solmaya başlardı.

Siz bu soysuz,

Siz bu uğursuz,

Siz bu kendinden kaçan hallerimi

Görmeyin diye,

Karanlığı çullanırdım.

Ardından gölgeniz kaybolurdu

Usul usul... Adımlarla.

Tırnaklarımı etime geçirip,

Öyle çok kahkaha atardım ki

Fahişeler suratını saklar,

Semaların kulak zarı yırtılırdı,

Ve...

Ömrümün yitirdiği zamanlar utanırdı

Çektiğim ızdırabın yakasında.

II-

...Size göğün martıları kadar yakın,

Yaraları kadar uzaktım oysa...

Tarlanızda hüzünler büyürdü, boy boy

Korkuluklarınız yansımasından ürkerken,

Karga sürüsünün hışmına uğrardı

Onca hasat zamanını bekleyen gözyaşı.

Umut can çekişirdi sığ kuyularınız da,

Baldırınızda titreyen gelecek,

İntihar nöbetlerinde yorgunken

Nadasa bırakılmış sevinçleriniz

Yüreğinde mezarlar açıyordu hayata.

Bir Afrika evinde

Anasonlu sancılarını büyüten

Kadın kadar kutsaldınız benim için.

Hikâyelerimin başkahramanı,

Solgun sayfalara düşen kışlara cemre,

Aynada sakladığım ilahi giz.

Sizi kaybettiğim vakit,

Yetimliğimin cinayetini işledim

Boş istasyonların sağır kuytularında.

Zanlıydım artık;

Kadınlığınızı görüp inkâr ettiğim

Göğün,

Yalnızlığın,

Ağzımla dudaklarına duvar ördüğüm

Görkemleri sönük meleklerin ayak ucunda.

Sahi;

Hiç

B i l m e d i n i z

Bir martı hüznüydü sevdam,

Maviliğinde mabediniz.

Boşluğa düşen yara da

B e n.

III-

...Size yaşamak kadar yakındı nefesim

Ve ölüm kadar gerçekti sevgim oysa...

Lütfen söyleyin!

Ardınızdan yanağımdan yüzülen su

Yüzümde ihtiyar bir tebessüm bırakırken

İçimdeki paslı prangaların koynuna

Daha kaç ceset sığdırabilirim?