Aynada Ağustos Resitali
uyanır şimdi kadın
gün tutuşurken eteklerinde
gözleri cennet kovar
gönüldür, gönülsüzdür
ağzı kendi diline küser
gölgesi kendinden daha aşk
yaşam lekeli yüzünü yıkar
tutkunun rengine boyasada dudaklarını
aynanın mırıldandığı hala güzelsini duymaz
siz bilmezsiniz
halini sormazsınız
payına düşen acılara sahip çıkar
çünkü Tanrı iyidir
en çok ellerinden korkar
sustuğu kadar büyütür tırnaklarını
gülün kokusunu sürer üzerine
tırmalamaksa hayat
tespih tanesi sabrıyla bakar aynaya
düşünüp durur
yazın
üşümek
kötü
ama Tanrı iyidir
saçlarını açar kadın
sonsuzluğa akan sancılı notalar
uzak hayallerin çığlığı gibi
gamzesinde birikmiş yıldızlarla gülümser
sevgilim beni duy
içimdeki ürkek prenses aşk kalamaz
tenimde nefesin yoksa
yorgun kalkmış bir karanfilin düşlerini
alır eline
yürür...
kendiliğinden düşer tek damla yaş
yüreğin en mavi yerine
tek Tanrı bilir