Aynadaki Yüz

Gecenin kimsesizleri kucakladığı bir vakit,

Ağlıyor aynadaki küçük kız.

Kim bilir kimlere ağlıyor,

Kim bilir neleri düşünüyor...

Gecenin yıldızları örttüğü bir vakit,

Kendisiyle göz göze geliyor küçük kız.

Kimleri düşlüyor kim bilir,

Kimleri hissedip acıyor küçük yüreği...

Sabahın gökleri aydınlattığı bir vakit,

Gerçeklerle uyanıyor küçük kız.

Yalnızlığı tükeniyor yavaş yavaş,

Gözyaşları kuruyor damla damla...

Kalbindekini mi görüyor yanı başında,

Yoksa gördüğünü kalbindeki mi sanıyor...