Aynaların Umudu

Kolaylar zordur aslında kolaylar acımasız

Plansız programsız... Dertsiz tasasız

Bir bakarsın ki sanki yıkılmış her şey;

Bilinenin aksinde bir yılgınlık

İşte yaşanmadık bir an bir dem

Bulursun belki cevapları ansızın

Ancak onlar seni bulurlar mı beyninde

Kimi buldular ki, sen misin o aynalardaki

Yoksa yalnızlığın mı sakladığın

Ne kadar saklasan da ele verirsin sonunda

Elinde ne kalır ki benlikten başka

Sen ve Sen baş başa...

Birde sorular tabiî ki vazgeçilmezi

Bul o zaman gerçekliğini ruhunun

Ulaş, ulaşamadığın doruklarına

Daha neler var kim bilir dağların ardında

Keşfedilmeyi bekleyen yeni umutlar mı acaba!

Sonra, yine yine yine...

Umutların tükendiği yerde

Belki bir rüzgâr ya da yağmur

Kendine getirir kendiliğinden seni

Atilla İlhanın dediği gibi

Umuttan umut kesilmez.