Aynam Olur Musun Benim
Sen giderken dudağımda buruk bir gitme
Gözlerimin hüzünlü bakışlarıyla dilimde pelesenk
Attığın her adımda bir güle güle
İçimi acıtan sessiz batışların ahlamaları
Gülümsemeni özledim, sen daha kapıdan çıkmadan.
Çağırdığın asansörün gelişi kadar hızlı,
Altı kat yerin dibine girişim.
Üstümde bıraktığın yalnızlığın ağırlığı
Bindiğin otobüsün aldığı yol kadar depreşik
Eski bir viranenin yıkıntılarına sığınıyor yoksunluğum
Duyamadığım sesin yankılanıyor duvarlarında
Rüzgârların getirdiği bulutlar kaplıyor yüzünün mavisini
Başlıyor gidişinle akşamın karanlığı
Esiyor sessizlik, dökülüyor sensizlik
Gözlerimin çatısı beyaza boyanıyor
Yollar hiç olmadığı kadar buz
Kayıyor ve düşüyor senliliğim
Dizleri kan revan
Bir koluyla iki ayağı kırık
Artık nefesimle ısınıyor nefsim
Ve çatılarımdan sarkıyor gözyaşlarım
Ayaz geceler sensiz ve sessiz
Dudağımda hâlâ buruk bir gitme
Bıraktığın yerler şimdi kervan uğramaz han
Vahası kurumuş çöl
Özgürlüğü kelepçesiz demir parmaklı hane
Yıkığım dik duramayacak kadar
Göçüğüm hiç kalkamayacak kadar
Ve batığım nefes alamayacak kadar derinlerinde
Elimde kalmış
Çocukluğumun son oyununu oynuyorum, son çare!
Gözlerim kapalı hayalin düşümde
Uzansam tutacak kadar yakın, umudum!
Sıkı sıkı yumuyorum gözlerimi, hiç açmamacığa
Ve
Hiç uzanamıyorum ya orada yoksan diye
Gerçeğin nefesini hissedercesine ensemde
Bakamıyorum aynalardan yansıyan halime
Sensiz yansıyacak diye korkuyorum ben
Ben ki sensiz küçük çocuklar gibi savunmasız
Bir o kadar da muhtaç
Ödülü baştan verilmiş varlığının kalemi
Kırılmış, idam sehpası hazır
Darağacından sallanan ipin ilmeği narin
Sarıyor boynumu incesinden yavaş yavaş
Dur! Gitme
Silmeden gözlerimden akan seni
Sarmadan peydahladığımız yalnızlığın yarasını
Uyutmadan doğurduğumuz mutluluğun neşesini
Affetmeden bilmeden işlenen günahları...
Kal! Görmeliyim son defa
Kimsenin gözlerinde seyredemediğim beni
Sonra vur vurmak istersen bir ayağı kırık sehpaya
Kurduğun darağacında sallanmak incitmez senden olma beni
Kimsesizliğimin kimsesi olmuşken
Boynum büküktür sana
Dudağımda kalan yarım bir gitme eşliğinde
Son defa!
Aynam ol ur musun benim?
Sonra;
Gözlerim gözlerine kurban
En acımasız işkencelerinde bile
...............
Yitikliğimin çaresi yoksa da ela gözlüm
Cumartesi pazarlarına götürme beni
Üç kuruşa ikinci ellerle verip
Dokundurtma sakın!
Seninle dolup taşmış, hayalinle atan yürekçiğime
Nefesim bile senli