Ayrık Otları Misâli

Pus kırıklarının ...

Ayaza tutulmasıydı yaşam

Ve gözümde ayrık otları misâli

Binlerce soru işareti ...

Pusular sinsi ...

Kabuslarım deli ....

Ruhum serseri ... ve

Çıldırmış akşamlarımınsa

Az sonra başlayacaktı ....

O , son perdesi .

Soyunmuş tutkulara sarılıp

Titreyen ışıklara kapılıp

Kader bağlarında çarpılıp da ...

Uyurdum çoğu zaman ...

Oysa hüzün ninnileri ...

Öylesine hoyrat ...

Öylesine habersiz ...

Ve öyle ansızın çöküyordu ki

Kararıyordu tek celsede ...

Tek vuruşla kapanıyordu ...

Ve ... bir nefeste sönüyordu

Gözümün kızıl fenerleri .

Kimden hesap sorabilirdim ki

Uykuyu unutmuş gözlerim mi

Islak bakışımın gölgesi mi

Derbeder gecelerim mi

Hangisi ...

Hangisi anlatacaktı bana ...

Çaresizliğimi ...

Nedenlerimi ...

Niçinlerimi ...

Hangisi anlatacaktı bilmem ki .

Kurşun rengi bulutları ...

Ben mi istedim ...

Durmadan yanan bu yüreği

Ben mi seçtim ...

Martıları denizlere , ben mi çizdim

Kimden hesap soracaktım ...

Ah !.... kimden ...

Şu aynadan bana bakan kim ...

Bu silah gibi gözler ... yoksa

Yoksa benim mi .

Sanki ...

Binlerce yıl geçti ...

Pus kırıklarım da artık ....

Binlerce sanki ...

Ve ... yalnızca ben varım sahnede

Bir de sorular , ayrık otları misâli ....